شاید در روزهای تابستان وپائیز 88  بسیاری از خواص سیاسی که رسما جازده بودند ویا کسانی که در توهم مشروعیت قهقرایی جمهوری اسلامی به سر می بردند،  گمان نمی کردند  روند  فتنه انگیزی های جریان "قدرت  ثروت تجدید نظر طلب " سر انجامی جز اضمحلال جمهوری اسلامی  یا حد اقل تحدید ولایت مطلقه فقیه  را درپی داشته باشد.

اینگونه بود که در پائیز همان سال با بسیاری از نیروهای جان برکف و خودجوش کف خیابانی به بهانه هایی  واهی برخورد شد.  ماجراهایی چون معاونت اولی رئیس جمهور ، پروژه سبحان و برخی حوادث دیگر نیز موجب انفعال در بسیاری از نیروهای حزب اللهی شده بود.

 قرائن نیز از طرح ریزی پچیده ی دشمن برای شعله ور ساختن فتنه در روزهای منتهی به 22 بهمن 88 و راه اندازی جنگ داخلی در کشور با بهره گیری از فضای محرم  وصفر را داشت. همان چیزی که رهبر انقلاب از آن به عنوان "کاریکاتور انقلاب اسلامی" یاد کردند.

شاید تنها فاکتوری که خودی و غیر خودی همه وهمه از آن غافل بودند همان دست قدرت الهی و حماقت دشمنان ولایت بود.

اشتباه استراتژیک دشمن درانتخاب روز عاشورا برای  به مسلخ کشیدن تجلی آخرالزمانی عاشورا.

شاید اگر حوادث ،جریانات وحرکات هنجار شکنانه ای که در ششم دی ماه 88 در تهران به وقوع پیوست در روز  دیگری اتفاق می افتاد ،تاثیر دیگری جز انفعال بیشتر خواص دنیا زده  و عوام  دلبسته به نظام وکشور نمی داشت.

این انفعال مضاعف نیز معلوم نبود با چه هزینه ای جبران خواهد شد !

 درباره نهم دی شاید تنها بتوان گفت ؛ باز هم خون خدا بود که ورق را برگرداند و فطرت های خفته را بیدار کرد ونقشه های دشمن را نقش بر آب کرد.

 امروز هم گستاخی عده ای به ظاهر هنرمند!  در بهشت زهرا دوباره "بند میم " رو به یکی از کلید واژه های مورد علاقه تو فضای مجازی تبدیل کرده .

اما مساله اصلی اینه که این روزها بی تفاوتی وبی غیرتی به یکی از عادتهای روز مره خیلی از ماها تبدیل شده!

شاید هیچ تحلیلگر غربی تصور نمی کرد درکمتر از ۱۵ روز پیش بینی رهبر ایران در مورد سرایت تب افریقایی عربی به اروپا تحقق یابد.

پیش بینی تیز بینانه ای که قطعا مبتنی بر شناخت حقیقی از وضعیت کنونی دنیاست. والبته این در حالیست که هنوز در کشور ما برخی  آمریکاییها را میاندار اصلی  تحولات خاورمیانه و شمال افریقا عنوان می کنند.

 به هر حال تظاهرات شبانه روزی معترضان در مادرید که به گفته ی  دویچه وله ،  از ۷ روز پیش شروع شده و تحصن چند ده هزار نفره جوانان در میدان "پوئترا دل سول" که جوانان اسپانیولی به کنایه آن را التحریر یا همان آزادی خوانده اند در کنار اعتراضات روزهای اخیر پرتقالی ها نشانه هایی جدی از فعال شدن گسلهای جامعه اروپاست.

 این روزها تشدیدشکاف های عمیق اقتصادی، اجتماعی ،سیاسی و قومیتی در اروپایی که قرار بود یکپارچه باشد با اجرای سیاست های سختگیرانه دولت مردانی که برای تامین منافع زرسالاران یهود تلاش می کنند مشهودتر شده است.

نا آرامی های قومی فرانسه و سرکوب خشن اعتراضات یونانی ها که معمولا در رسانه مجالی برای طرح پیدانمی کنند پالس ها ی آغازین تحولی بودند که آیت الله خامنه ای آن را بیداری حتمی خواندند.

امابه نظر می رسد  ادامه وضعیت بد اقتصادی وتداوم سیاستهای دول اروپایی در کنار تحول دیگری که شاید بتوان آن را "شجاعت مدنی " ناشی از انقلابهای عربی نام نهاد، شهروندان درجه  دو به پائین اروپایی را به نقطه ای رسانده که به قول سوارش پرتغالی  چنین وضعیتی را نپذیرند زمینه ساز بروز نا آرامی های وسیع دراین قاره بشوند .