اما يه كم كه از كله صبح گذشت ديدن پلاكارد ها وبنر هاي تبريك روز ملي فناوري هسته اي باعث شد كه دوزاري  مون  بيافته كه امروز چه خبره!!!!!

يكي دو سالي است در كشور ما از بيستم فروردين به عنوان روز ملي فناوري هسته اي ياد ميشود. عنواني كه به مناسبت انجام اولين عمليات غني سازي بومي در جمهوري اسلامي ايران براي اين روز در نظر گرفته شده، درست به مثابه ۲۹ اسفند ماه كه ازپنجاه وهفت سال پيش به اين طرف به نام ملي شدن صنعت نفت گرامي داشته مي شود.

 برخي به دلايل خاص خودشان معتقدند كه نبايد ۲۹ اسفند و ۲۰ فروردين را همسنگ يكديگر قرار داد. يا به عبارت بهتر  بومي شدن ودستيابي به  دانش هسته اي  اصلا قابل مقايسه با ملي شدن نفت  نيست!!!   چرايي اين حرف  هم به خودشان و وجدانشان مربوط ميشود !؟!

 اما به نظر مي رسد، عليرغم  شرايط تحميلي و سختي كه به علت پيچيدگي هاي جهاني ابتداي قرن  بيست ويكم در ماجراي بومي سازي صنعت هسته اي به ايران و ايراني وارد شد و غير قابل مقايسه بودن اين شرايط با وضعيت جهان دو قطبي دهه ي پنجاه ميلادي ، اساسا طرح صورت مسئله ي اهم و فل اهم  اين دو  دستاورد، يك كد انحرافي و يا مسئله بافي هايي از سر ضعف تحليل باشد!

شايد بهتر مي بود تحليلگران  و صاحبان قلم و رسانه و از اين جور حرف!!!ا به جاي قلم فرسايي در خصوص چقدر مهم بودن  بيستم فروردين، در مورد سرانجام حركتي كه در اين روز به ثمر نشست قلم ميزندند ،آنهم با توجه و  به فرجام مرداني كه ۲۹ اسفند را پديد آوردند! و سرنوشتي كه اتحاد شوم زورگويان بين المللي و جيره خواران و وابستگان داخلي آنها بر نهضت ملي شدن نفت تحميل كرد!

و سوال اساسي  آيا اين بار هم زورگويان بين المللي خواهند توانست با ملقمه اي از سناريوي ها و فشار هاي اقتصادي ، سياسي وتبليغاتي و استفاده از ظرفيت هاي چند گانه ي  ايراني !!!  باز هم جلوي پيشرفت كشور ما را بگيرند؟!؟!

من كه فكر نميكنم! لا اقلش اين است كه نهضت امروزين توسعه و تعالي ايران، رهبري دارد كه به هيچ وجه برسرمنافع ملت كوتاه نمي آيد!